Kategoria: Technologia

Ochrona drewna przed grzybami i owadami

Ochrona drewna przed grzybami i owadami Drewno stanowi źródło pokarmu dla wielu pasożytów, które rozwijają się w nim i niszczą jego naturalną strukturę. Szczególnie szkodliwe są różnego rodzaju grzyby rozwijające się się na powierzchni lub we wnętrzu wilgotnego drewna. Spośród kilkudziesięciu znanych gatunków grzybów domowych, do najgroźniejszych zalicza się: grzyb domowy właściwy, grzyb biały oraz grzyb piwniczny. Grzybnia tych pasożytów rozwija się w pękniętych miejscach występujących między drewnem a korą lub na powierzchni drewna. Wyglądem przypomina kawałeczki pleśni albo zbite kłaczki waty. Grzyby pleśniowe rozwijają się na bardzo wilgotnym drewnie, przy czym nie niszczą w zasadzie jego struktury. Jednakże tworząc wykwity i kolorowe naloty, wpływają niekorzystnie na wygląd zewnętrzny drewna. W celu pozbycia się tych pasożytów, należy jak najszybciej osuszyć drzewo i zdezynfekować jego powierzchnię. Oprócz grzybów, drewno jest narażone na atak ze strony innych szkodników, którymi są owady. Przystosowane są one do żerowania w suchym drewnie, stąd chętnie opanowują meble i z łatwością się w nich rozprzestrzeniają. Nie zwalczane, mogą szybko doprowadzić do ich całkowitej dewastacji. Powodują bowiem zniszczenie struktury właściwej struktury włókien drewna, poprzez drążenie w nim chodników. Odpowiedzialne za to są larwy owadów, które wykluwając się z jaj złożonych w drewnie przez samicę. Do najgroźniejszych i powszechnie występujących owadów, tak zwanych technicznych szkodników drewna, należą kołatka i spuszczela. Bardzo często atakują one stare zabytkowe meble i zegary, skąd trudno się ich pozbyć bez ryzyka dalszego uszkodzenia drewna. Najlepszym rozwiązanie jest zapobieganie. W celu zabezpieczenia drewna przed owadami drewno należy je zaimpregnować, czyli zabezpieczyć przy pomocy oleistych lub solnych środków chemicznych. Środki oleiste nadają się wyłącznie do drewna suchego. W przypadku drewna wilgotnego stosuje się raczej środki solne, zwłaszcza do takich gatunków drzew, jak świerk i jodła. Drewno należy kilkakrotnie smarować, opryskać lub zanurzyć na kilka godzin.

Suszenie i przygotowanie drewna do dalszej obróbki

Suszenie i przygotowanie drewna do dalszej obróbki Drewno posiada pewne specyficzne właściwości, które trzeba mieć na uwadze podczas jego obróbki. Jest to materiał silnie higroskopijny, co oznacza że wchłania wodę z otoczenia i pęcznieje. To zjawisko może prowadzić do zmiany kształtu, czyli wypaczenia drewna. Materiał, który otrzymuje tartak rzadko kiedy znajduje się w stanie gotowym do bezpośredniego użycia. Przed prawidłową obróbką, zanim drewno pójdzie na traki, należy je odpowiednio zabezpieczyć i chronić przed grzybami oraz rożnego rodzaju owadami. Przecieranie drewna powoduje powstanie dużej ilości łatwo psującego się materiału. Przede wszystkim trzeba je porządnie wysuszyć, a następnie powlec środkami owadobójczymi. Najlepiej gdy przywiezione z lasu okrąglaki są przechowywane na składzie, gdzie schną na powietrzu w naturalnych warunkach. Drewno powinno być ułożone w taki sposób, aby pomiędzy poszczególnymi sztukami były odpowiednie odstępy zapewniające dostęp świeżego powietrza. Okres schnięcia jest różny i zależy od warunków atmosferycznych, gatunku drzewa oraz jego wielkości. Dla Europy Wschodniej średnio wynosi od 9 miesięcy do 4 lat. Uznaje się, że dobrze przeschnięte drewno w naszych szerokościach geograficznych zawiera do 20 % wilgoci. W przypadku drewna długoschnącego można zastosować suszenie sztuczne w pobliżu pieca lub w specjalnych suszarniach komorowych. Dotyczy to zwłaszcza drewna pozyskiwanego z drzew liściastych, które wymaga szczególnie starannego przechowywania ze względu na zjawisko murszenia. Taką tendencję wykazuje drewno buków, brzóz i olch, dlatego należy je suszyć w blokach w otwartych przewiewnych szopach. Niektórych gatunków drzew, na przykład klonów nie można magazynować na wolnym powietrzu ze względu na ryzyko utraty charakterystycznej barwy. Również dąb z tego względu powinien być przechowywany w przewiewnej szopce, chociaż może być również trzymany w stosach pod gołym niebem. Generalnie na ogół drzewa iglaste schną szybciej niż liściaste ale należy także pamiętać że grube sztuki drewna schną wolniej niż cienkie oraz że latem i wiosną proces ten będzie szybszy niż w chłodniejszych porach roku. Suche drewno przechowuje się następnie w zamkniętych pomieszczeniach magazynowych. Dostatecznie przeschniętą tarcicę składuje się na podłodze w zamkniętych ogrzewanych pomieszczeniach.

Rodzaje półproduktów drewnopodobnych

Rodzaje półproduktów drewnopodobnych Usługi tartaczne obejmują liczne procesy zwiane z obróbką drewna oraz produkcją materiałów drewnopodobnych. Bez tych półproduktów nie sposób wyobrazić sobie dzisiejszego przemysłu drzewnego oraz naszych mieszkań. Znalazły one trwałe miejsce w gospodarstwie domowym, gdzie wykorzystane są nie tylko oferowane przez tartak wyroby. Jest to zarówno piękna boazeria i drewniane schody, jak i brykiet kominkowy oraz meble. Wspaniałe dąb, z którego na pierwszy rzut oka zbudowane jest nasze biurko, najczęściej stanowi tylko jego substytut, w postaci okleiny. Okleiny są powszechnie stosowane w przemyśle meblarskim i służą do powierzchniowego oklejania mebli. Powstają w wyniku takich procesów, jak przecieranie drewna oraz łuszczenie lub zestruganie pni drzewnych. Najczęściej otrzymuje się je poprzez łuszczenie obwodowe lub skrawanie płaskie. Grubość oklein może być różna, jednak do celów użytkowych najczęściej używa się forniru o grubości od 0,6 do 1,0 mm. Drewno z oklein może być wykorzystane do produkcji sklejek. Sklejki wytwarzane z różnej parzystej liczby oklein łączonych ze sobą za pomocą kleju. Każdy tartak który połączony jest z zakładem stolarskim wytwarza sklejki do celów użytkowych. Forniry posiadają wiele zalet w porównaniu do drewna litego. Przede wszystkim są bardziej wydajne w produkcji niż drewno. Ponadto charakteryzują się większą trwałością i wytrzymałością, która jest dodatkowo jednakowa we wszystkich kierunkach. Dlatego nie pękają, nie paczą się i nie zasychają. Mogą mieć różną szerokość ale na ogół bywają szersze niż standardowo tarcica, której wymiary są ograniczone do opcji wyznaczonych przez traki. Sklejki znajdują powszechne zastosowanie w stolarstwie meblowym, i budowlanym, w transporcie lądowym, wodnym i powietrznym oraz w różnych gałęziach przetwórstwa przemysłowego. Do ich wyrobu nadaje się drewno rożnych gatunków drzew iglastych i liściastych, przede wszystkim sosny i olchy. Sklejki z drzewa liściastego jest bardziej wytrzymałe i ma ładniejsze usłojenie.

Wyroby drewnopochodne

Wyroby drewnopochodne Podczas wyrębu lesie, a także w czasie dalszej obróbki, którą wykonuje tartak, pozostają znaczne ilości odpadów drewnianych. Są one częściowo wykorzystywane w przemyśle drzewnym i chemicznym, jednak znaczny odsetek materiału drzewnego zostaje przetworzony na półprodukty drewnopochodne. Do tego celu służy również drewno wypaczone, z licznymi sękami i skrzywieniami, które do dalszej obróbki się nie nadaje. Ogólnie można powiedzieć, że jest to ponad połowa całej masy ściętych w celach użytkowych drzew. Samo przecieranie drewna powoduje powstanie dużej ilości trocin, ale odpady powstają praktycznie na każdym etapie przetwórstwa drzewnego. Lite drewno jest bardzo cennym surowcem i cała gospodarka drzewna powinna być bardzo racjonalna. Wszelkie zakłady świadczące usługi tartaczne oraz stolarskie dążą do maksymalnego wykorzystania surowca. Ułatwia to produkcja materiałów drewnopochodnych, która umożliwia oszczędne zarządzanie odpadami. Do produkcji tego typu wyrobów służą różnorodne resztki drzewne. Wyliczyć tu można duże odpady, które powstały czasie wyrębu drzew oraz drobniejsze, które powstały w wyniku takich procesów, jak przecieranie drewna czy jego łuszczenie. Ponadto do produkcji półproduktów stolarskich wykorzystuje się także masę drzewną, która występuje w postaci drewnopochodnego papieru. Powstaje on z drobnych resztek produkcyjnych, między innymi trocin , które pozostawiają po sobie traki i inne maszyny tartaczne. Odrębną kategorię stanowią produkty drewnopodobne, które imitują drewno ale wykonane są całkowicie z surowców sztucznych. Wśród najbardziej popularnych materiałów drewnopodobnym znajdują się: okleiny, zwane fornirami, sklejki, drewno warstwowe i różnego rodzaju płyty. Mogą być to płyty stolarskie meblowe, wiórowe lub pilśniowe. Zastosowanie poszczególnych rodzajów płyt jest wyjątkowo szerokie, a ich przydatność zależy od ich gatunku oraz stopnia twardości. Do produkcji płyt niekoniecznie musi być wykorzystane drewno. Na przykład płyty paździerzowe wyrabiane są z odpadków słomy lnianej.