Tarcica

Tarcica Tarcica stanowi materiał drzewny, które powstaje w wyniku przecierania drewna okrągłego. Po przywiezieniu z lasu okrąglaki zostają przetarte, czyli podłużnie przepiłowane. Tak powstaje tarcica drzewna, która można poddać następnie dalszej obróbce mechanicznej. Produkuje się kilka rodzajów tarcicy, które wyróżniają się pewnymi cechami lub służą pewnym celom. Przede wszystkim w zależności od rodzaju tartego drzewa, tarcicę dzieli się na iglastą i liściastą. Ponadto powstałe w tartaku deski mogą być obrzynane i nieobrzynane. Tarcica obrzynana wzdłuż krawędzi jest obrabiana piłą na całej powierzchni. Natomiast tarcica nieobrzynana posiada obrobioną przez piłę płaszczyzną przy nieobrobionych bokach. Dalej, w zależności od tego, do czego ma ona służyć, rozróżnia się zasadniczo dwa jej rodzaje: tarcicę ogólnego przeznaczenia oraz tarcice określonego przeznaczenia. W pierwszym przypadku są to wyroby wytworzone według według znormalizowanych wymagań technicznych, w taki sposób, aby można je było użyć w rożnych, bliżej nie określonych celach. Natomiast w drugim przypadku są to produkty powstałe według określonych norm w celu produkcji konkretnych wyrobów, na przykład pokładów kolejowych. Tarcica różni się również długością i może być być w związku z tym: długa, średnia bądź krótka. Na przykład wytwarza się w zasadzie tylko deski średnie, które mierzą od 1 do 1,90 metra długości oraz długie, które mają więcej niż 2 metry. W zależności od grubości, tarcicę nieobrzynaną dzieli się na deski i bale. Tarte drzewo jest również klasyfikowane pod względem jakości. Ogólnie można wyróżnić cztery klasy jakości, w których brana jest pod uwagę jakość drewna oraz wartość jego obróbki powierzchniowej. Klasyfikacja ta jest ponadto rożna dla drzew iglastych i liściastych. Na przykład w przypadku tarcicy liściastej, wszystkie listwy, łaty, krawędziaki i belki należą do I lub II klasy jakości, natomiast deski i bale, zarówno obrzynane, jak i nieobrzynane przynależą do I, II lub III klasy.

Post Navigation