Sortowanie drewna iglastego

Sortowanie drewna iglastego Deski produkowane przez tartak są jakościowo różne i należy je dokładnie posortować. Osobno układa się deski cienko i grubosłoiste, deski zwykłe, zdrowe sękate. Generalnie drewno jest klasyfikowane na podstawie pewnych charakterystycznych właściwości. W przypadku drzew iglastych przede wszystkim bierze się pod uwagę jego barwę. Przecieranie drewna może ujawnić istnienie czerwonych przebarwień, które powstają pod wpływem działania grzyba. Pasożyt atakuje drzewo od korzenia i obejmuje także górne partie powodując jego murszenie. Jeżeli wada ta, zwana czerwoną smugowatością, występuje w znacznym stopniu, to pozbawia drewno wartości użytkowych. Kolejna cechą brana pod uwagę przy sortowaniu jest sękowatość. Ta właściwość była zawsze rozpatrywana jako główna cecha klasyfikacji drzew iglastych, dokonywanej przez tartak. Ilość sęków jest rożna dla rożnych drzew i zależy od wielu czynników. Ogólnie można powiedzieć, że mniej sęków mają dolne części drzew, zwłaszcza tych, które rosną w środku lasu w korzystnych warunkach. Seki mogą być małe bądź duże, okrągłe i skrzydlate. Ponadto drewno może posiadać seki dobrze zrośnięte ze swoją masą lub czarne i zgniłe. Te ostatnie w znacznym stopniu obniżają jego wartość, gdyż nie można ich obrabiać a jedynie wywiercać i kołkować. Kolejną istotną właściwością braną pod uwagę w zakładzie, który oferuje usługi tartaczne, jest występowanie pęcherzy żywicznych. Dotyczy to w zasadzie mierze sosny, świerku i modrzewia, gdyż w jodle tego typu defekty nie występują. Drewno, na którym występują duże pęcherze o wymiarze przekraczającym 20 na 100 mm, będzie miało mniejszą wartość. Kolejnym wykładnikiem jakości drewna jest występowanie spękań. Czasami zdarza się, że drewno poważnie pęknie w pniu w trakcie wzrostu. Jednak większości przypadków jest to spowodowane suszeniem i obróbką. Tego typu pęknięcia nazywają się promienistymi, gdyż biegną od kanału na zewnątrz w kierunku promieni. Powstają one na ogół wtedy, gdy przecieranie drewna nastąpiło zbyt późno lub gdy drzewo było nadmiernie wystawione na słońca.

Post Navigation