Drewno użytkowe i jego klasyfikacja

Drewno użytkowe i jego klasyfikacja Usługi tartaczne dostosowane są do wymogów rynku. Szczególnie cenione przez użytkowników drewno dębu należy do jednego z najdroższych gatunków i w praktyce nie jest powszechnie stosowane. Do najpopularniejszych należą gatunki iglaste, przede wszystkim sosna i, w nieco mniejszym stopniu, świerk. Są to drzewa, które dają drewno dobrej jakości, a przy tym rosną stosunkowo szybko. Do celów budowlanych nadają się już 80 – 100-letnie świerki lub 100-120 -letnie sosny. Z drzew liściastych również pozyskuje się drewno do celów użytkowych. Jednak potrzeba dłuższego czasu aby można było sporządzić deski z dębu, buki, brzozy czy klonu potrzebują dłuższego czasu, aby można z nich było sporządzić deski. Na przykład buk i dąb, cenione ze względu na wyjątkową twardość, potrzebują 150 lat, a dąb fornierowy nawet 250 lat. Wiek drzewa z łatwością można odczytać według ilości pierścieni w jego przekroju, gdzie każdy pierścień oznacza jeden rok w życiu drzewa. Drzewa po ścięciu i okorowaniu przechowuje się w stosach do przeschnięcia na świeżym powietrzu. Ich wielkość przelicza się na metry sześcienne się na podstawie długości i średnicy bez kory. Stamtąd przewozi się je na tartak, gdzie zostaną poddane obróbce. Okrąglaki tnie się na dwie części. Do produkcji wielkowymiarowej nadaje się część dolna, która jest grubsza, natomiast wierzchołek, czyli część górna służy do wyrobu desek drugiego gatunku oraz materiałów drewnopodobnych. Pozyskany materiał tnie się na trakach w celu uzyskania odpowiedniego rodzaju tarcicy. Czasami obrabiane kloce posiadają skrzywienia i produkowane z nich deski również mają lekkie skrzywienie. Nie przesądza to jeszcze o jakości materiału, jednak powoduje powstanie wielu resztek i zrzynów podczas obróbki. Są one wtórnie przetwarzane i wykorzystywane do produkcji wyrobów drewnopodobnych. Ogólnie drewno dzieli się na trzy rodzaje pod względem wartości:sztuki zdrowe, pełnowartościowe, tak zwany materiał angielski prawie pozbawiony sęków, dalej sztuki zdrowe z nieznacznymi wadami stanowiące zwyczajny materiał stolarski oraz sztuki sękate, gorsze gatunkowo, tak zwane drewno ślepe i podłogowe, które można także wykorzystać w produkcji skrzyń.

Post Navigation